တစ္ခါက ေမာင္ျဖဴနဲ႔ ေမာင္မဲဟာ ဘြဲ႕ရၿပီးေနာက္ ကုမၸဏီႀကီး တစ္ခုမွာ အလုပ္ဝင္ လုပ္ၾကပါသတဲ႔။ ႏွစ္ေယာက္ စလုံးဟာ အလုပ္ကို ႀကိဳးစား လုပ္ၾကပါတယ္။ ႏွစ္အနည္းငယ္္ၾကာတဲ႔ အခါ သူေ႒းက ေမာင္ျဖဴကို အေရာင္း မန္ေနဂ်ာ အျဖစ္ရာထူးတိုးေပး လိုက္ၿပီး ေမာင္မဲကေတာ့ အေရာင္းသမား အျဖစ္နဲ႔ပဲ လုပ္ေနရ ပါတယ္။ ေမာင္မဲဟာ ဆက္ၿပီးသည္းမခံ ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အလုပ္ထြက္ စာေရးၿပီး သူေဌးဆီ သြားတယ္။
” ဒီမွာသူေဌး … ခင္ဗ်ားက အလုပ္ႀကိဳးစားတဲ႔ သူကို တန္ဖိုးမထားဘဲ ဖားတဲ႔သူကိုမွ ခင္ဗ်ားက ပ စားေပး ရာထူးတိုးေပးတာ မဟုတ္လား ။ ဒီေတာ့ က်ဳပ္အလုပ္ထြက္တယ္ ” လို႔ ခပ္ျပတ္ျပတ္ပဲ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ သူေဌးက ေမာင္မဲ အလုပ္ႀကိဳးစားတာ သိပါတယ္ ။ဒါေၾကာင့္ သူ႕သူငယ္ခ်င္း နဲ႔ သူ႕အၾကားကြာျခားခ်က္ကို သူသိေစခ်င္တာနဲ႔ “မင္းအလုပ္မထြက္ခင္ ေစ်းထဲသြားၿပီး ဖရဲသီးသည္ရွာေပးနိုင္မလား ” လုိ႕ ေမးပါတယ္။ ေမာင္မည္း ေခါင္းညိတ္ေတာ့ ” ေအး ့ ့ ့ဖရဲသီး တစ္ကီလိုကို ဘယ္ေစ်းလဲ ေမးခဲ႔စမ္းကြာ ” လို႕ခိုင္းတယ္။
ေမာင္မဲလည္းထြက္သြားၿပီး မၾကာခင္ျပန္ေရာက္ လာပါတယ္။ ” တစ္ကီလို ၁၂ ေဒၚလာပါဆရာ” ။ သူေဌးက “ေအး ့ ့ ့ဒီေမးခြန္းကိုပဲ မင္းသူငယ္ခ်င္းေမာင္ျဖဴကိုလည္း ငါေမးဦးမကြာ ” ဆိုၿပီး ေမာင္ျဖဴကို ေခၚပါတယ္။ ေစာေစာကလိုပဲ ခိုင္းပါတယ္။ ေမာင္ျဖဴျပန္လာေတာ့ ” သူေဌးခင္ဗ်ား ့ ့ဖရဲသီးသည္ တစ္သည္ပဲ ေတြ႕ခဲ႔ပါတယ္ ့ ့တစ္ကီလိုကိုေတာ့ ၁၂ ေဒၚလာပါ ့ ့ ့၁ဝ ကီလိုယူရင္ ေဒၚလာ၁ဝဝ နဲ႔ ရပါမယ္ ႔ ႔ ႔ေလာေလာဆယ္သူ႕မွာ ဖရဲသီးအလုံး ၃၄ဝ ရွိပါတယ္။ ဆိုင္မွာ ခင္းထားတာက ၅၈လုံးပါ… တစ္လုံးကို ၁၅ ကီလိုေလာက္ ရွိပါတယ္… မေန႔ကမွ ေတာင္အရပ္က ဝယ္လာတာပါ… အားလုံး လတ္လတ္ ဆတ္ဆတ္ေတြ ခ်ည္းပါပဲ … ႔ဖုန္းဆက္ခ်င္ရင္ ဒီမွာသူ႕ ဖုန္နံပါတ္ပါ…
” ေမာင္မဲဟာ သူ႕သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ သူရဲ႕ျခားနားခ်က္ကို သိသြားၿပီး သူ႕သယ္ရင္းကို အရမ္း အထင္ႀကီးေလးစား သြားပါသတဲ႔ ။ အလုပ္ မထြက္ေတာ့ပါဘူး။ သူငယ္ခ်င္းဆီက ေလ့လာသင္ယူစရာေတြ ရွိေသးတယ္ေလ… ပိုၿပီးေအာင္ျမင္ေနသူ ေတြဟာ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုကိုပဲ အမ်ားနဲ႔မတူ ပိုၿပီး ျမင္တတ္ ေတြးတတ္ နက္နက္ရွိဳင္းရွိဳင္း နားလည္တတ္တဲ႔ သူေတြပါ ။ မနက္ျဖန္အတြက္ မင္းေတြး ေနခ်ိန္မွာ သူကနွစ္နဲ႕ခ်ီၿပီးေတြးၿပီး သြားၿပီ ။ ရက္နဲ႔ႏွစ္ဆိုတာ ၃၆၅ဆ – ၁ ဆ ကြ။ ကဲ ႔သူငယ္ခ်င္း မင္းေရာ မင္းဘဝအတြက္ ေရွ႕ကိုဘယ္ေလာက္မ်ား ႀကိဳစဥ္းစားထားၿပီလဲ ။ မင္းဘယ္ေလာက္မ်ား နက္နက္ရွိဳင္းရွိဳင္း ေတြထားၿပီလဲ။
Yoyarlay
0 comments :
Post a Comment